Verhalen om te voelen 📖

Op een boerderij werd een eendje geboren dat anders was dan zijn broertjes: groter, grijzer en onhandiger. Iedereen lachte hem uit en zette hem aan de kant, en het arme eendje voelde zich heel verdrietig en heel alleen.

Hij besloot weg te gaan en beleefde een heel zware winter, verstopt en rillend van de kou. Hij dacht dat niemand ooit van hem zou houden.

Toen de lente kwam, ging hij naar een vijver waar prachtige zwanen zwommen. Hij was bang dat ze hem weer zouden afwijzen… maar toen hij zichzelf in het water bekeek, ontdekte hij dat ook hij een zwaan was geworden. Hij was nooit lelijk geweest: hij was gewoon een zwaan tussen eenden, op de verkeerde plek.

De haas schepte op dat hij de snelste van het bos was en lachte om de trage schildpad. Moe van de spot, daagde de schildpad hem uit voor een wedstrijd.

De haas schoot weg en toen hij zag hoe ver hij de schildpad achterliet, werd hij zo overmoedig dat hij ging liggen voor een heerlijk dutje.

De schildpad, stap voor stap, zonder ooit te stoppen, ging door en door… en kwam over de finish terwijl de haas nog sliep. Wie niet opgaf, won.

Een muisje maakte per ongeluk een enorme leeuw wakker. De leeuw wilde hem opeten, maar de muis smeekte: «laat me gaan en op een dag help ik jou».

De leeuw lachte —hoe kon zoiets kleins hem nou helpen?—, maar hij liet hem los.

Een tijd later raakte de leeuw verstrikt in het net van jagers en brulde zonder te kunnen ontsnappen. Het muisje hoorde zijn gebrul, rende naar hem toe en knaagde de touwen door tot hij vrij was. De allerkleinste had de allergrootste gered.